Pufff...


Yaklaşık 3 sene önce sırf O olduğu için geldim çalıştığım şirkete.
Nişanlımdı, iş arkadaşım oldu.
Evlendik, hem ev arkadaşım hem iş arkadaşım hem yol arkadaşım oldu.
şirkettekilerin "Yeter artık bari öğlen yemeğine beraber gitmeyin birbirinizden bıkacaksınız" demelerine hem gülümsedik hemde nispet yapar gibi yine beraber gittik.
şirkette olan organizasyona herkes eşsiz gelirken biz şanslıydık çünkü ikimiz de şirket çalışanıydık ve biz yine beraberdik
aynı ofiste çalışmasak da koridorda bazen onun sesini duymak mutlu ediyordu beni. 
ilk ezberlediğim hatta uzun bir süre tek ezberlediğim dahili numara onunkiydi. işleri öğrenene kadar her başım sıkıştığında kod adı 7155
hiç sıkılmadık aynı şirkette çalışmaktan. hep bir güvende hissettim ben kendimi.


Nazara mı geldik şimdi?

Ayrılıyor şirketten
Yeni bir şirket. yeni bir hayat.
Mutlu olacak biliyorum. sevecek orda olmayı
Ama benm içim çok buruk :(
sadece eşim gitmiyor burdan yol arkadaşım iş arkadaşım gidiyor.
Alışmak zor olacak. her yemekte gözlerim dolacak biliyorum
pek mi duygusalım bu günlerde?




Yorumlar

  1. Belki birbirinizi özlediğiniz için daha çok seversiniz...

    YanıtlaSil
  2. Kızıcam sana şimdi... Ne hüzünlü bi yazı duyanda başka şehre gidiyo sanıcak. Akşama ne güzel birbirinizi özleyeceksiniz anlatacağınız bir sürü şey olacak... toparlan pilizz

    YanıtlaSil
  3. haklısınız valla ikiniz de. napayım duygusala bağladım bu ara. geçicek biraz sabır :)

    YanıtlaSil
  4. ya farklı bir şehre mi gidiyor anlamadım
    yok aynı şehirde galiba e biraz özlem iyidir diyorum o zaman
    herşey gönlünüzce olsun

    YanıtlaSil
  5. yok mine aynı şehirdeyiz sadece iş yeri değişiyor. hep birlikte gidip geldiğimiz için ben biraz duygusallaştım sadece

    YanıtlaSil
  6. Canım üzülme ama ya... Gidiyorum kafam rahat. Peki ben de üzgün müyüm? Evet üzgünüm. 5 yıl aynı ofiste...

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar